De strijd tegen het ongedierte
Habari Uholanzi.
Het is al even geleden dat ik voor het laatst wat geschreven heb en intussen is er weer van alles gebeurd. Een paar weken geleden had ik een huisgenootje erbij, er zat een rat in mijn keuken. Ook die strijd heb ik gewonnen. Afgelopen vrijdag was het weer raak, ik was eten aan het koken en hoor een gefladder in mijn slaapkamer!!! Ik voorzichtig kijken, zit er een vleermuis in mijn slaapkamer. Dat beest had ik nog niet gehad! Aangezien Luca toch kwam eten hem gebeld dat het eten klaar is (was immers ook zo). Nu blijkt Luca nog banger voor vleermuizen dan mij, dat is dus een mooi spektakel geworden. Twee angsthazen achter een vleermuis aan. Al met al is het me gelukt om hem in het muskieten net te krijgen een deken er omheen geslagen en naar buiten te slepen en daar weer los te laten. Luca was alleen maar bezig mij te laten schrikken dus dat leverde de nodige gilpartijen en lachbuien op. Maar om de strijd tegen het ongedierte aan te scherpen heb ik (en er zijn vast een paar mensen die me nu niet gaan geloven) een poes in huis genomen. Komt bij Msuya vandaag, hopelijk kan ze wat beesten die ik liever niet in huis heb wegjagen.
Twee weken geleden wilde ik naar Ruvu-Muungano om wat te overleggen voor het project. De enige (betaalbare) mogelijkheid was achter op een brommer. In Same ging de bestuurder direct al de verkeerde kant op, ik maar eens vragen of hij weet waar Ruvu-Muungano ligt. Dat wist hij wel... Ja, je raad het al na meer dan een half uur rijden vraagt hij mij welke richting hij op moet! Tja, het dorp ligt achter een berg maar aangezien hij een andere route neemt dan wat ik gewoon ben weet ik het ook niet goed. Volgens mij dus maar gewoon verder naar de andere kant van de berg maar weet natuurlijk niet goed of het de goede berg is. Volgens hem is het daar niet en gaat toch terug... WAAROM VRAAG JE MIJ DAN denk ik maar goed met een grote lach gaan we terug tot we in los zand terecht komen en BAM we liggen met de neus in het zand. Been geschaafd broek kapot en verder valt de schade mee, even later waar BAM maar toen was Fudith erop berekend... alles lag op de grond behalve ik. Even later je raad het al (nog steeds in het losse zand) BAM en weer alles op de grond behalve Fudith, alleen raakte mijn been de knalpijk en heb op het andere been dus een mooie brandplek. Normaal rij je in 50 minuten met een brommer naar Ruvu, na 2.5 uur kwamen we eindelijk aan. Direct maar naar het huis van Msafiri om de boel schoon te maken en te ontsmetten.
Vorige week op bezoek geweest bij Neema, ze is een meid die ik persoonlijk steun met haar opleiding. De school had een ouderdag en ik mocht ook komen samen met Msafiri. Msuya meegevraagd voor een auto. Eerst verzameld bij Haza voor een ontbijt met zijn allen. Zoals gewoonlijk laat Msuya zijn sleutels liggen als we weggaan maar Msafiri had het al snel in de gaten en gaf de sleutels aan mij. Msuya praat nog met wat mensen in ik stap voor de grap achter het stuur en begin weg te rijden, hij had eerst niets in de gaten. Toen hij wel wat in de gaten had schrok wat maar toen hij zag dat ik reed was het wel goed. Hij had me voor de tijd al gevraagd of ik wilde rijden dus kon de grap ook wel maken. Heb verder de hele weg gereden. Wel keer weer lekker om zelf te rijden na bijna 4 maand alles met de bus gedaan te hebben. Op de school was het leuk om Neema weer te zien en kon haar cijferlijst nu ook bekijken, ze doet het wel redelijk goed. Mooi om te zien. Voor de lunch was er voor iedereen gekookt, wij hadden geluk dat we snel wat eten hadden anders stond je zo een dik half uur in de rij.
Vorige week ook eindelijk een vergadering gehad na aanleiding van het bezoek van de secundary scholen. Ze willen graag een laboratorium voor als de kinderen ziek zijn, en een ingericht lab voor de kinderen om les in te geven. Dat laatste is nogal een onderneming en kostbaar dus dat gaan we nu niet doen. Ook een lab vind ik geen goed plan want daar komt natuurlijk nogal wat bij kijken en vind toch dat als ze ziek zijn toch echt naar een arts toe moeten. Het enige wat ik voor ze kan betekenen is een EHBO doos en wat medicijnen zoals paracetamol ed. Dit projectje gaat dus binnenkort van start.
Verder ligt er een offerte klaar voor het repareren van het dak van de dispensary in Ruvu-Muungano maar het deze nog niet gezien. Nog even afwachten dus. In Same dispensary begint langzaam aan het management systeem erin te komen. Gaat erg langzaam aangezien elke kleine verandering nogal lastig voor ze is. Het meeste doe ik nu zelf en langzaam aan betrek ik ze erbij zodat ze het straks toch weer zelf gaan doen. Ook de financiën regel ik nu. De arts beweerde iedere keer dat de dispensary niet genoeg geld opbracht om het personeel te betalen maar volgens mijn berekeningen is dat niet zo. Sinds afgelopen week heeft de dispensary dan eindelijk een eigen bankrekening (heeft slechts twee maanden geduurd). Sinds begin april beheer ik de financiën, het personeel is betaald en andere kosten ook voor zover ik weet ook (maar mij wordt niet alles verteld) en houden we een mooi bedragje over om op de rekening te zetten. Voor de maanden januari, februari en maart houden we volgens mijn berekening ook geld over om op de rekening te zetten maar dat geld heeft de arts dus nog. Dit is natuurlijk een lastig puntje waar pole pole (langzaam) over wordt gepraat. Wordt vervolgd...
Vorige week zijn na een lange strijd de medicijnen ook geregistreerd en in de verkoop gegaan. Maar dat is nogal een punt geweest. Op een dag was de arts weer eens druk met van alles behalve met de patiënten, ook waren de paracetamolletjes op! Toen was voor mij de maat vol aangezien ik nog steeds veel medicijnen op mijn kantoor had staan en de arts nog steeds niet wilde meewerken om alles klaar te maken. Geen arts en geen medicijnen meer dus wat doen we nog op het lab (wat wel goed draait). Heb Luca meegedeeld dat ik het lab hierom ook maar op slot doe en ze me kunnen bellen als de arts wel zover is om mee te werken en ben weg gegaan. Daar waren ze natuurlijk niet blij mee, maar dat is mooi want ik was ook niet blij. De arts wilde 's middags naar Arusha maar kreeg van Luca geen toestemming voordat hij me geholpen had met de medicijnregistratie.... nou om een lang verhaal kort te maken kwam hij met een voorraad boek en vertelde hoe we die in moesten vullen... ja dat weten we wel hoe dat moet maar daar gaat het even niet om. Ik heb in overleg de registratie maar met de "zusters" gedaan wat ik voorheen al voorstelde maar wat niet mocht! We zijn twee dagen met zijn drieën hier mee bezig geweest maar de verkoop loopt nu als een trein, het voorraadbeheer doe ik ook langzaam aan met de dames zodat we precies weten hoeveel er dagelijks de deur uit gaat. Hopelijk over een tijdje gaan ze het zelf weer doen.
De renovatie gaat ook rustig door, hoewel de fundi iets laks begon te worden. Hij is hierop aangesproken en sindsdien gaat dat ook weer prima. In de badkamers en toiletten zijn allemaal leidingen aangelegd en het meeste tegelwerk is ook al gedaan op 1 toilet na die pas wordt gedaan als de andere toiletten in gebruik worden genomen. De plafondplaten zijn ook vernieuwd en waarschijnlijk beginnen ze deze week met het schilderen. Ook zijn alle aluminiumramen en deuren gerepareerd zodat bijna alle punten op het plan wat betreft beveiliging van Same dispensary zijn afgewerkt. Al met al verveel ik me dus nog niet en wordt het eigenlijk alleen maar drukker. Ga nu maar even verder genieten van mijn vrije zondag.
O, vergeet nog te melden dat er momenteel in het gemeentehuis in Denekamp een expositie is te zien van de "Ontwikkelings Samenwerking Dinkelland", wij als lid doen natuurlijk ook mee. Expositie duurt tot 11 mei dus allemaal even langs en kijken. Afgelopen week (dinsdag 1 mei) een leuk interview gehad bij Twente FM, voor degenen die het gemist hebben is het terug te vinden op hun website.
Liefs,
Judith
Het Afrikaanse leven
inmiddels alweer 3 maanden hier de tijd vliegt voorbij. Het project in Same dispensary loopt nog steeds door. De renovatie gaat ook langzaam aan door, er zijne nieuwe plafondplaten geplaatst in de badkamers de toiletten en de gang ervoor. Het dak van de toiletten is vergroot zodat je nu droog naar de wc kunt als het regent. De oude badkamers hadden geen afvoer dus hier ook een plan voor gemaakt. De afvoer van de toiletten wordt vernieuwd en nieuwe leidingen geplaats. Niet dat er nu stromend water is maar dat is later wel de bedoeling. Zou zonde zijn om dan de tegels weer te verwijderen om dan alsnog de leidingen aan te legen. Het leidingmateriaal is al aangeschaft. Ben met Ebenezer naar Moshi geweest om alles voor de leidingen te kopen. Kon hem zo ook wegwijs maken in Moshi waar je het best alle labmaterialen en medicijnen kunt kopen. Twee vliegen in 1 klap. Nu nog onderhandelen met de vakman over zijn prijs. Verder worden momenteel de hekken geplaatst voor de ramen en de deur om de dispensary beter te beveiligen.
Tegels zijn ook al aangeschaft. Was nogal een karwei, ik alleen met de bus naar Moshi om een boel tegels te halen. Net op het moment als ze in de winkel vragen wat voor transport ik heb belt dr. Kessy (van Tumaini health centre waar ik in het verleden ook al eens projecten heb gedaan) om te vragen waar ik ben. Hij is ook in Moshi om tegels te kopen en heeft een kleine vrachtwagen en ik mocht met de tegels mee. Wat een geluk, was anders nogal een klus geweest om mee te krijgen in de bus. Was ook wel gelukt maar dit is toch wel wat makkelijker. Het enige nadeel was dat ik alles al had gekocht en dr. Kessy nog moest beginnen. Was die dag dus ook erg laat terug dat ze in de dispensary al aardig bezorgt waren waar ik toch bleef. Alhoewel ik meerder malen gebeld heb hierover. Maar toch mooi dat ze bezorgt om me zijn
Op het lab gaat het inwerken van Ebenezer redelijk goed, hij pikt de dingen redelijk snel op om af en toe natuurlijk ook weer wat te vergeten maar dat hoort erbij. Inwerken van Tina gaat wat lastiger aangezien ze niet zo goed Engels spreekt. Maar voor haar heb ik ook wat meer tijd in totaal dan met Ebenezer.
Op kantoor zijn ze erg blij met alle vooruitgang. De secretaris generaal heeft een mooie brief geschreven om iedereen te bedanken die op welke manier dan ook heeft bijgedragen aan het project.
Verder gaat het Afrikaans leven hier lekker door. Langzaam aan beginnen de dingen die ik van huis had meegenomen op te raken. Zonnebrand ook niet zoveel meer nodig als in het begin en begin aardig te wennen aan beesten in huis die je liever niet in je huis hebt. Alleen vorige week was het even wat anders. Wilde net de afwas gaan doen in een teil, zie ik onder de teil een stukje worm tenminste dat dacht ik... toen het begon te bewegen omdat ik met de teil bezig was bleek het een slang. SLIK... EN NU.... eerst maar een grote sprong achteruit en mijn mobiel gepakt om de buurman te bellen om me te helpen. in de tussentijd heeft de slang zich ergens verstopt en was ik um ff kwijt. Toen de buurman er net was was ook de slang weer terug. Met een grote stok heeft Luca de slang een handje geholpen. Nu maar hopen dat er een lange tijd geen slang in huis komt. Van een andere buurman heb ik wat tips gekregen om te voorkomen dat ze in huis komen. Giet nu paar keer in de week wat kerosine voor de deuren, in de hoop dat ze wegblijven. Ik ga het meemaken.
Salimia,
Judith.
Pasen voor de deur.
Het is bijna pasen. Iedereen hier heeft het erover en is erg druk met de voorbereidingen. Ikzelf maak me er (nog) niet zo druk om, het enige wat ik wil is een boel eieren kopen om toch onze traditie een beetje in ere te houden. Donderdagmorgen moeten we nog gewoon werken en 's middags krijgen we allemaal al vrij tot en met maandag. Wel een keer lekker paar dagen achter elkaar meestal heb ik alleen de zondag maar. Zal vrijdag en zaterdag waarschijnlijk wel even bij de dispensary langs aangezien de zuster wel aanwezig is om medicijnen te verkopen (nee, niet degene die ik gekocht heb). Heb verder voor de pasen al een aantal uitnodigingen, maar weet nog niet precies hoe het programma eruit gaat zien. Waarschijnlijk 1 of 2 dagen met de familie van Msafiri de bergen in om pasen bij zijn moeder te vieren.
In de dispensary gaat het ook mooi door. Deel 2 van de renovatie gaat langzaam door. Achterin de dispensary is een muur opgebroken om er een grill-deur in te zetten zodat de patienten geen last hebben van inlopende bouwvakkers. Muren van de badkamers een opslagruimte en 1 wc worden klaargemaakt om er tegels aan te zetten en scheuren (ivm mieren) gerepareeurd. De vloer is eruit gesloopt om er een nieuwe in te storten en dan te betegelen. Nieuwe toiletten aangeschaft met de nodige leidingen, en afvoeren voor de badkamer. Volgende week maar weer naar Moshi om tegels te kopen zodat de fundi (hopelijk) volgende week kan beginnen met tegelen.
Afgelopen maandag zijn 2 nieuwe personeelsleden begonnen. Mwanaidi werkt als verpleegkundige en Ebenezer is mijn student op het lab. Mwanaida kwam vorige week al een paar keer langs om rond te neuzen en een huis te zoeken. Ze heeft samen met Tina (die al in de dispensary werkt) een huis gevonden en zijn nu al huisgenootjes. Soms kan iets ook heel snel hier. Maandagmorgen echter was er geen Ebenezer te bekennen, maar ik ken de Afrikaanse traditie inmiddels dus maak me er maar niet druk om. Zo rond half 11 hoorde ik dat hij dan was aangekomen. Al redelijk snel een vergadering met iedereen om ze welkom te heten en het e.e.a. over de dispensary te vertellen. Ging allemaal in het Swahili maar kon het allemaal wel redelijk volgen. Tina gaat deels ook ingewerkt worden op het lab. Maandagmiddag is er verder wat inwerken niet veel van terecht gekomen aangezien Ebenezer nog zijn kamer waar hij gaat wonen moet inrichten en ikzelf heb ook wel het nodige te doen. Best lastig af en toe om de renovatie te "leiden" de bijbehorende administratie goed bij te houden, 2 studenten om in te werken, het managementsysteem wat deze week ook is begonnen in de gaten houden en de dokter is ook weer veel afwezig dus weinig hulp bij allerlei lopende zaken. Zag het gistermorgen dus ook even niet meer zitten maar dacht al snel dat dan maar een aantal dingen maar langer moeten duren. Het is even niet anders.
Gister en vandaag veel met Ebenezer gewerkt. Hij heeft 4 jaar middelbare school gedaan en heeft daarna als vrijwilliger op een school waar zijn broer werkt lesgegeven. Zijn moeder(werkt in Pare Diocese) hoorde van de vacature voor het lab en zodoende komt hij in de dispensary terecht. Hij weet verder erg weinig van een laboratorium af maar dat heeft ook weer zijn voordeel. Heel langzaam met heel veel geduld en herhaling, herhaling en nog eens herhaling gaan we stukje bij beetje vooruit. Hij heeft vandaag al een paar keer zelf geprikt, zelf Hb gemeten en wat "gespeeld" met de microscoop. Moet zeggen dat ik wel erg veel plezier in had om ze bezig te zijn. Wie weet is de "Judith Fox college" toch wat voor mij!
Fijne paasdagen allen.
Salimia,
Judith.
Marwa
Nu fase 1 erop zit is deze week het laboratorium weer vanuit mijn kantoor terug verhuist naar de labruimte. Zeil gekocht om de tafels te bedekken zodat het allemaal beter schoon is te houden. Voorheen was het lab op een stoel en een tafel na leeg. Ergens in het stof stond nog een microscoop te vergrijzen. Het lab ziet er nu weer uit als een laboratorium. In de toekomst willen we nog graag een koelkast aanschaffen zodat we nog meer testen kunnen uitvoeren waarbij reagens nodig is die in koel moet bewaard. Volgende week komt Ebenezer voor twee maanden een training volgen bij mij op het lab. Als het goed genoeg is na twee maanden mag hij blijven om er te werken. Ook Tina de verpleegkundig assistent wordt vanaf volgende week ingewerkt op een aantal labtesten.
De medicijnen staan (helaas) nog bij mij op kantoor de dokter heeft nog steeds de registratie niet klaar. Ook is de dokter veel afwezig de laatste tijd, dus zal binnenkort ook hier eens mee aan de slag gaan. Het is toch eigenlijk zonde dat we de medicijnen wel in huis hebben maar ze nog niet weg kunnen geven. Gaat compleet tegen mijn gevoel in, maar het moet toch zo. Vanaf april willen we beginnen met het nieuwe managementsysteem, hadden we in maart al gewild maar op zijn Afrikaans hebben we dat niet gehaald. Zal de de bazen hier nogmaals optrommelen dat het toch een keer tijd wordt dat de medicatie de voorraadboeken in gaat. Ook zijn we bezig met een bankrekening voor de dispensary zodat we dan weten waar het geld blijft. Maar ook dit gaat echt op zijn Afrikaans. Er schijnt wel een rekening te zijn maar die is sinds 2004 niet meer gebruikt. Nu is het niet duidelijk of de rekening nog aktief is of niet. Nu dit nog even afwachten anders moet er een nieuwe rekening komen.
Heel langzaam aan beginnen we met fase 2 van de renovatie. Dit is een erg belangrijke renovatie die nodig is om aan de regelementen van een dispensary te voldoen. De dispensary is nu bij de overheid nog niet officieel geregistreerd en dat willen we dit jaar behalen.
Vorige week ook bezoek gehad van de bisschop en de secretaris-generaal van de Pare Diocese. Bijzonder dat de hoogste bazen een bezoek komen brengen. Ze zijn erg blij met alle hulp van iedereen en bedanken iedereen in Nederland voor de inzet in welke manier dan ook. Ze zijn zeer tevreden met de vooruitgang in de dispensary, zo tevreden zelfs dat ze me nu al gevraagd hebben langer te blijven. Ook hebben ze het plan om in Same District een laboratoriumschool te beginnen, ze willen mij hierin betrekken. Heb gevraagd om het plan eerst maar wat meer uit te werken en dan zien we wel weer verder. De naam voor de school hadden ze al wel bedacht... "Judith Fox college". Haha, goed bedacht!
Verder heb ik dan eindelijk mijn verblijfsvergunning binnen. Een mooi handgeschreven formulier waarop staat dat ik een jaar mag blijven. Het heeft allemaal erg lang geduurd, ben in september 2011 al hiermee begonnen, maar is dan toch eindelijk gelukt. Als je de vergunning hebt is het heel eenvoudig om hem te verlengen, wie weet moet ik dat nog aanvragen. Ze hebben in ieder geval hier genoeg plannen die niet in 1 jaar passen.
Verder buiten het werk om gaat het zijn gangetje. Na het vertrek van Baukje en Arnold is het allemaal wat rustiger geworden. Was afgelopen weekend uitgenodigd door Rev. Mmwiri om mee te gaan naar Marwa, een parochie waar hij werkt. Vrijdag met de bus naar Ruvu-Muungano gegaan, eerst bij de dispensary daar langs. Omdat het marktdag is is het er dan erg druk en heb Msafiri geholpen op het lab. 's Middags dan eindelijk even naar de markt en kom al snel wat bekenden tegen. Zaterdag een lekker rustige dag, Msafiri geholpen bij de winkel met een waterproject wat hij heeft bij zijn guesthouse. Omdat het waterproject nu werkt kon ik 's avonds een keer onder een douche, wat is dat lekker na meer dan 2 maanden je wassen met een emmer water.
Zondag morgen met de ambulance van Ruvu naar Marwa gegaan. Rev Mmwiri was er al. Eerst bij de boma langs van Mathias, Mathias is de bestuurder van de ambulance en ik ken hem al een paar jaar. Leuk om eens bij zijn thuis omgeving te zijn en ik mocht foto's maken. Aangezien we erg laat waren moesten we direct door naar de kerk. Weer heel bijzonder om daar te zijn. Een klein kerkje gemaakt van hout, zand en koeie... propvol dames en kinderen en een enkele kerel. Tijdens de dienst werd er veel gezongen en gedanst, ook werden er ongeveer 20 kinderen gedoopt. Aan het eind van de viering moest ik naar voren om me voor te stellen. Ze wisten blijkbaar dat ik kwam en hadden wat leuks voorbereid, ik kreeg eerst een woordje dat ik nu een lid ben van de Marwa gemeenschap, daarna mocht ik weer wat zeggen. Toen kwamen er een paar dames al zingend op me af met een heel mooi versiert masaï-kleed die ik moest dragen ook kreeg ik een mand om boodschappen mee te doen op de markt en een hoed om me te beschermen tegen de zon (allemaal handgemaakt). Na de dienst allemaal naar buiten en iedereen kwam langs om me een hand te geven. Daarna begon de "veiling" van de dingen die tijdens de collecte zijn gegeven. De kip werd gekocht door Msafiri, daarna werd er een zak met groente geveild. Een van de mama's die bood erop en gaf het aan mij, daarna kreeg ik ook nog melk. Heel bijzonder om allemaal mee te maken. Zelf was ik zo trots of het kleed dat ik droeg, 1 van de mama's had mijn naam erop geschreven "Juddy Fox" heb het kleed de rest van de dag dat ik daar was gedragen. Hoorde een dag later dat ze dit erg gewaardeerd hebben. Voor de lunch waren we ergens uitgenodigd, rijst met erg lekker vlees. Daar zijn de Masaì mensen erg goed in in het klaarmaken van vlees. 1 van de mama´s daar was weer zo blij dat ze spontaan met een pot honing voor me kwam aanzetten. De honing kwam van haar eigen bedrijfje. Na een gesprekje met haar bleek haar dochter ook Judith te heten, dat is dan wel weer grappig.
Ook nog snel langs de dispensary hier geweest, maar helaas was die niet geopend. Hier blijkt geen lab te zijn dus wie weet kan ik hier dit jaar nog wat betekenen. Binnenkort maar een officieel bezoek brengen aan de dispensary voor wat meer informatie. Zal dan ook fruit meenemen om rond te delen aan de kinderen die op de kleuterschool zitten.
Al met al weer heel bijzonder om mee te maken.
Stop nu weer met schrijven, ben inmiddels al meer dan 10 x gestoord.
Salimia,
Judith.
Vrijdag 16 maart 2012
's Morgens om 6.15 uur spring ik fris en fruitig mijn bed uit. Helaas geen stroom vanmorgen, maar dat gebeurt wel vaker. Dus maar water koken op een kerosine stel i.p.v een waterkoker, heb toch wel zin in een bakje thee. Ondertussen kan ik me ff wassen, kleren aan en het huis vegen. Een veegbeurt is wel hard nodig aangezien het gisteravond weer erg hard heeft gewaaid en het zand dan graag naar binnen wil. De broodrooster die af en toe eens doet hoef ik ook niet te proberen aangezien de stroom nog steeds niet terug is, dan maar een droog stuk brood wegslikken met veel thee. Om half 8 pak ik mijn boeltje voor het werk bij mekaar en bel Luca eens op om te zien waar hij blijft. We lopen bijna altijd samen naar het dorp 's morgens. Hij is al in het dorp.... beetje vreemd aangezien hij niet zo'n vroege vogel is. Nou prima loop ik alleen naar Amani. Onderweg kom ik vaak dezelfde mensen tegen die naar kantoor van de Diocese gaan, dus overal even een gesprekje voeren. Neemt nogal tijd in beslag dus neem al snel maar een andere route zodat ik toch nog op tijd bij Amani kan zijn voor de sala. Een bijeenkomst voor alle medewerkers van Amani guesthouse, de christian bookshop en de dispensary om te bidden en informatie overdracht van allerlei zaken. Ik ben te laat dit keer maar dat maakt allemaal niet zoveel uit, je kan er binnen lopen wanneer het uikomt maar dit keer voel ik me aardig bezwaart, de dames van Amani zijn stil kijken me met grote ogen aan en Luca's gezicht staat op onweer. Zeg dus maar niets en ga zitten. Tina (de zuster van de dispensary) moet de sala doen maar is blijkbaar nog steeds ziek en neemt Luca het over. Normaal duurt de bijeenkomst een half uur maar dit keer is het met 10 minuten al afgelopen. Ik geeft zoals gebruikelijk iedereen die er is een hand en ga maar snel naar de dispensary aangezien Luca niet echt aanspreekbaar is.
Bij de dispensary aangekomen (om 8.15) zit de deur nog op slot. Ga dus maar voor op het bankje zitten wachten, lekker in het zonnetje. Na een half uur wachten is de dokter nog steeds nergens te bekennen en probeer hem eens te bellen. Kon hem niet te pakken krijgen. Aangezien ik erg veel te doen heb vandaag bel ik Luca maar eens op of de dispensary nog open gaat zodat ik in mijn kantoor kan. Vraag dus maar of ik naar huis mag want een groot deel kan ik thuis ook doen. Ik mocht niet naar huis. Heb ook geen zin om hier een hele tijd te zitten dus loop maar naar mama Helena om daar even te kletsen en een bakje thee te drinken. Luca belt op, hij kan de dokter niet te pakken krijgen (goh) wat hij moet doen. Tja, dat weet ik ook niet ik ga me er ook niet druk om maken hij is uiteindelijk verantwoordelijk. Nadat ik rustig mijn thee heb opgedronken loop ik maar eens terug (9.30uur ) en warempel de dokter heeft toch besloten om vandaag te komen. Ik bel Luca op om het dit te vertellen en of hij denkt aan de vergadering die we vanmorgen zouden doen. Voor de vergadering heeft hij geen tijd..... WAT dit hadden we toch gister duidelijk afgesproken. We moeten verder met het schrijven van het volgende projectplan aangezien deel 1 van de renovatie bijna is afgerond. Ik probeer duidelijk te maken dat het toch echt vanmorgen moet want dit is wel heel belangrijk maar hij blijft bij zijn standpunt.
Ik ga maar eens op kantoor aan het werk. Donderdag weer in Moshi geweest om weer medicijnen in te kopen en moet dit allemaal nog verwerken. Het handschrift op het bonnetje is nogal lastig te ontcijferen dus ben er wel even zoet mee. Als ik klaar ben rond 11 uur probeer ik nogmaals om de vergadering te regelen maar Luca zegt dat ik het maar met de dokter moet regelen... Nou daar trap ik niet in, ik ga een gesprek aan met de dokter dat het mij niet lukt om een vergadering te regelen misschien wi hij eens een poging doen. Ik zeg erbij dat als ze niet geinteresseerd zijn in het volgende projectplan ik heel snel doorkan naar een andere dispensary waar ik ook al in wat voorbereidingen zit. Rond 11.30 komt de dokter met Luca aan maar niet om te vergaderen. Ik vraag ook maar een of hij een blue friday heeft (hier maken we vaker grappen over) maar volgens hem niet. Ga er verder maar niet op in want hij is nog steeds niet te genieten. De dokter heeft hem blijkbaar wel kunnen overtuigen van het belang van de vergadering maar hij wil pas laat in de middag de vergadering doen. Dat komt mij weer helemaal niet uit omdat ik deze week toch 1x op tijd thuis wil zijn (dat is voor 7 uur in de avond), moet na de vergadering immers de boel nog even uitwerken. Vooruit dan maar weer.
Ik ga verder met het uitwerken van al wat kleine plannen maar wordt om de haverklap gestoort door allerlei zaken in en rond de dispensary. Heb even rust nodig om de boel uit te werken en besluit maar om dit thuis te doen. Kom rond 15.00 uur wel terug voor de vergadering. Ik meld dit bij de dokter en loop even bij Luca langs om dit mee te delen. Zit hij buiten de boekwinkel met een colatje!!! En ik maar denken dat hij zo druk is vanmorgen, ach ja dat noemen we hier TIA (this is Africa).
Thuis eerst maar even wat eten klaarmaken. Heb nog wat eieren en een gebakken eitje gaat der wel in. Vandaag zou ook waterdag zijn, wat betekent dat er stromend water uit de kraan moet komen zodat we wat kunnen verzamelen voor de rest van de week maar natuurlijk is dat nu alweer afgesloten. Aangezien ik nu thuis ben kan ik ook direct even van de gelegenheid gebruik maken om bruine bonen te koken voor vanavond (moeten wel paar uur koken). Na het eten snel aan het werk om de projectplannen verder uit te werken maar het duurt niet lang of er komen weer mensen aan de deur. 4 nederlanders komen even een praatje maken. 1 van hen had voor mij in dit huisje gewoont. Daarna weer door aan het werk tot ik om 14.55 door Luca wordt gebeld of ik wel weet dat het bijna 15.00 uur is. Ja dat weet ik, om 15.05 word ik gebeld waar ik ben. Ik ben al onderweg en hij vraagt of ik eerst even langs Amani wil. Dat is prima, 100 meter voor Amani word ik weer gebeld dat hij al bij Amani weg is en ik direct doorkan naar de dispensary, ach ja kan der ook wel bij. Ik mag hier graag lopen maar midden op de dag in de brandende zon zit ik er niet echt verlegen om om stukken om te lopen voor niets, maar goed met een grote lach gaan we door. Eenmaal bij de dispensary iedereen snel bij elkaar voor de vergadering en hebben samen met de fundi de volgende plannen besproken. Aanstaande maandag komen ze met de offerte voor de volgende renovatieplannen. Ben benieuwd, deel 1 van de renovatie is bijna afgerond en het ziet er al erg mooi uit. Na de vergadering spreek ik met Luca af (is trouwens wel weer over zijn blue friday heen) dat we rond 18.00 uur terug lopen naar huis. Ik ga de plannen even wat verder uitschrijven en loop tegen 18.00 uur naar Amani. Kan ik direct mijn dagelijkse bestelling verse melk meenemen. Uiteraard geen Luca in de buurt maar hij belt nog wel ff, er is iemand overleden die hij kent en moet er even heen aangezien hij morgen de dienst ook moet leiden. Of ik wil wachten want volgens hem duurt dat niet zo lang. Ik kan bij Amani ook nog wel even verder met het uitzoeken of er nog medicatie nodig is. Zit er net weer lekker in met het uitzoeken komt hij eraan. Nou, snel naar huis want kan nog net voor het donker thuis zijn (19.00 uur) en ik wil zelf wat meer eten koken dan alleen de bruine bonen. Luca wil ook wel wat eten en belooft later terug te komen om te eten. Beetje rijst erbij gemaakt en een groente prutje. Het eten koken hier duurt allemaal langer dan in Nl eerst alles goed schoonmaken, en het houtskoolvuurtje duurt even voordat het warm genoeg is om er op te koken. Om 21.15 dan is het eindelijk klaar en bel Luca waar hij blijft. "ik kom eraan" zegt hij. Na 15 minuten wachten begin ik maar te eten, is al laat genoeg. Als ik het net op heb komt hij eraan en wil een klein beetje eten! Nou daar trap ik niet in want heb meer dan genoeg eten klaar gemaakt. Een groot bord eet hij maar op, is trouwens ook geheel volgens Africa traditie om een enorm bord op te eten. Na het eten nog even wat drinken en dan gaat Luca naar huis. Snel de afwas nog doen, wat water warm maken om mezelf te wassen even facebooken en dan naar bed.
Dan denk je dat je het spannendste deel van de dag wel gehad hebt, nou dat was dit keer wel anders. Was helemaal klaar om naar bed te gaan, gewassen tanden gepoetst, lenzen uit, muskietennet over het bed gehangen en lamp uit. Doe even het zaklampje van mijn mobiel aan en wil op het bed gaan zitten. Net op de plek waar ik wil gaan zitten zie ik iets donkers wat lijkt op een pluisje en wil het bijna oppakken. Ik kijk toch even wat beter (zonder lenzen he) blijkt het een schorpioen te zijn, SLIK. Ik blij dat ik toch nog even een zaklampje aan had en niet direct het "pluisje" heb opgepakt anders had ik een groot probleem. Je gaat niet dood aan een steek maar je schijnt enorme pijnen te hebben voor de eerste 24 uur. Natuurlijk eerst de lamp weer aan, bril op een uitgebreid een foto gemaakt. Daarna met een vliegenmepper die nu dus was omgedoopt tot schorpioenmepper. Ik sla 1x zo hard ik kan, en dan is ie spoorloos verdwenen. Overal gezocht maar nergens te bekennen dus weet niet of ie dood is. Heb een keer of 5 onder het bed gekeken alle tassen op de kop gehad, op tafel gekeken het bed uitgepluist maar nergens een schorpioen. Pluis voor de zekerheid het bed nog een keer uit en probeer toch maar te slapen. Wat een dag weer, het loopt altijd anders dan je denkt.
Overigens heb ik een dag later 's avonds de schorpioen dood weer gevonden. Hij lag boven op tafel onder een envelop. Nou weet ik niet hoe hij daar is gekomen, of daar mijn slag door de lucht gevlogen of door een tas die ik na het uitpluizen daar heen heb gegooid. Al met al goed afgelopen maar was zaterdag de hele dag erg op mijn hoede.